Το ζήτημα της ανάρτησης θρησκευτικών συμβόλων στις δικαστικές αίθουσες επανέρχεται στο προσκήνιο μετά την προσφυγή στο Συμβούλιο της Επικρατείας τριών δικηγόρων από τη Θεσσαλονίκη. Προβάλλοντας το επιχείρημα της θρησκευτικής ουδετερότητας και επικαλούμενοι συντάξεις του Συντάγματος, αλλά και του διεθνούς δικαίου, οι δικηγόροι ζητούν την απομάκρυνση των θρησκευτικών εικόνων από τα δικαστήρια.
Οι προσφεύγοντες αναφέρουν ότι ανήκουν σε θρησκευτικές μειονότητες, καθώς ο ένας δηλώνει άθεος, η δεύτερη βουδίστρια και ο τρίτος, αν και χριστιανός ορθόδοξος, δεν δέχεται την εμπλοκή συμβόλων πίστης στη δημόσια σφαίρα. Η ανάρτηση, λοιπόν, των εικόνων στα δικαστήρια παραβιάζει «την ακρογωνιαία λίθο του ανθρωποκεντρικού μας πολιτεύματος, δηλαδή το άρθρο 2 παρ. 1 του Συντάγματος, που ορίζει ότι ο σεβασμός και η προστασία της αξίας του ανθρώπου αποτελούν την πρωταρχική υποχρέωση της Πολιτείας», δηλώνουν, και προσθέτουν ότι «η παρουσία θρησκευτικών συμβόλων της επικρατούσας θρησκείας στον χώρο ενάσκησης της δικαστικής εξουσίας προσβάλλει την αξιοπρέπειά μας και μας καθιστά πολίτες δεύτερης κατηγορίας στον χώρο εργασίας τους.»
Υποστηρίζουν, επιπλέον, ότι σύμφωνα με τον Κώδικα Οργανισμού των Δικαστηρίων, η τοποθέτηση οποιουδήποτε αντικειμένου κατά τρόπο σταθερό μέσα στις δικαστικές αίθουσες πρέπει να προσδιορίζεται συγκεκριμένα σε σχετική απόφαση του υπουργού Δικαιοσύνης. Καθώς, λοιπόν, μέχρι σήμερα, δεν έχει εκδοθεί τέτοια απόφαση, η ανάρτηση των εικόνων στα δικαστήρια πρέπει να θεωρηθεί παράνομη.
Η υπόθεση αυτή θυμίζει έντονα την πρόσφατη υπόθεση στην Ιταλία, η απόφαση του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου για την οποία αναφέρει, μεταξύ άλλων, ότι «το κράτος είναι υποχρεωμένο να απέχει από την επιβολή, έστω και εμμέσως, θρησκευτικών πεποιθήσεων στους τόπους εκείνους όπου υπάρχουν πρόσωπα εξαρτημένα από το ίδιο ή είναι εκτεθειμένα στην εξουσία του».
Υπενθυμίζεται ότι το θέμα αυτό απασχόλησε και τα διοικητικά δικαστήρια της Θεσσαλονίκης στις αρχές του έτους. Στις 18 Ιανουαρίου 2010 το Διοικητικό Εφετείο Θεσσαλονίκης έκρινε ομόφωνα ότι το αίτημά των δικηγόρων αυτών θίγει ένα ευαίσθητο θέμα, που συνδέεται με την ιστορία του ελληνικού έθνους και μόνη αρμόδια να τοποθετηθεί είναι η Πολιτεία, και όχι οι διοικούντες τα δικαστήρια.
Όποιος, όμως, και να είναι αρμόδιος να αποφασίσει επί του ζητήματος αυτού, είναι βέβαιο ότι θα βρεθεί αντιμέτωπος με την Εκκλησία, καθώς σε πρόσφατη συνάντηση του με τον πρωθυπουργό ο αρχιεπίσκοπος Ιερώνυμος είχε δηλώσει ρητά ότι η Εκκλησία δεν θα δεχθεί αποκαθήλωση των ιερών εικόνων από τα σχολεία και τα δικαστήρια.
